Non isto vivimus illic
Quo tu rere modo, domus hac nec purior ulla est,
Nec magis his aliena malis: nil mi officit unquam,
Ditior hic, aut est quia doctior: est locus uni
Cuique suus. Magnum narras, vix credibile. Atqui
Sic habet. Accendis, quare cupiam magis illi
Proximus esse. Veils tantummodo: quae tua virtus,
Expugnabis; & est qui vinci possit: eoque
Difficiles aditus primos habet. Haud mihi deero,
Muneribus servos corrumpam: non, hodie si
Exclusus fuero, desistam: tempera quaeram:
Occurram in triviis: deducam. Nil sine magno
Vita labore dedit mortalibus. Haec dum agit, ecce
Fuscus Aristius occurrit mihi carus, & illum
Qui pulchre nosset. Consistimus. Unde venis? &
Quo tendis? rogat, & respondet. Vellere coepi,
Et prensare manu lentissima brachia, nutans,
Distorquens oculos, ut me eriperet. Male salsus
Ridens dissimulare: mecum jecur urere bilis.
Certe nescio quid secreto velle loqui te
Aiebas mecum. Memini bene; sed meliori
Tempora dicam: hodie tricesima sabbata, vin'tu
Curtis Judaeis oppedere? Nulla mihi, inquam,
Religio est. At mi, sum paulo infirmior; unus
Multorum ignosces; alias loquar. Hunccine solem
Tam nigrum surrexe mihi: Fugit improbus, ac me
Sub cultro linquit. Casu venit obvius illi
Adversarius; &, Quo tu turpissime! magna
Inclamat voce; &, Licet antestari? Ego vero
Oppono auriculam; rapit in jus.
Pages:
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92